57كنند و به آن بپردازند از مردم كنارهگيرى مىكردند و بر سر كوهها منزل مىگرفتند و بالاخره دورى و گوشهگيرى از خلق را اختيار مىكردند و اين عمل را به خاطر طلب انس به خداوند و دوستى با حضرتش و پرداختن به او در همۀ حالات و سكنات و حركات همواره مادامالعمر ملتزم مىشدند ولذات خاطر را ترك نموده، خود را بهزحمات بسيار دشوار بهجهت طمع درآخرت ملتزم مىساختند.
خداوند متعال در قرآن كريم ايشان را چنين ستايش فرموده:
«اين به خاطر آن است كه در ميان آنها افرادى عالم و تارك دنيا هستند و آنها در برابر حق تكبّر نمىورزند.» 1
و در جاى ديگر از قرآن در وصف آنان فرموده:
«رهبانيتى را كه ابداع كرده بودند ما بر آنان مقرّر نداشته بوديم گرچه هدفشان جلب خشنودى خدا بود.» 2
پس از آن به مرور زمان عبادتى را كه خالص براى خداوند بود رها كردند و ديرها را به جاى تصفيۀ باطن و انديشۀ انس با خداوند و عزلت در دنيا و بريدن از اهل آن به قصد شهرتطلبى و رياكارى اتخاذ نمودند، و نيت پاك پارسايان گذشته را دگرگون ساختند، تا اينكه به تدريج ديرنشينى متروك شد و كهنه گرديد و اثر و نشانۀ آن ناپديد و نيست شد و مردم پيرو شهوات گشتند و به آن