167و سرپيچى خلق از ايشان دورتر بود، و از جهت ترسى كه بر مردم غالب مىشد يا از راه رغبت كه ايشان را مايل مىگردانيد ايمان مىآوردند، پس نيتها در گرويدن به ايمان و تصديق پيامبران غير خالص براى خداوند سبحان و آميخته به رغبت و رهبت بود و حسنات و طاعات مردم به چند قسم مىگشت بعضى از راه ايمان حقيقى و بعضى از راه رغبت و رسيدن به خواهشها و بعضى به واسطۀ خوف و ترس بود.
ولى خداوند سبحان چنين خواسته كه پيروى از پيامبران او و گرويدن به كتابهايش و فروتنى براى ذات يگانهاش و تسليم شدن در مقابل حكمش و گردن نهادن براى فرمانبردارى حضرتش امورى باشد مخصوص ذات بىزوال او، و آنها به چيزى از رغبت و رهبت و رياء و خودنمايى آميخته نباشند.
هر اندازه امتحان و آزمايش بزرگتر باشد ثواب و پاداش بيشتر خواهد داشت. آيا نمىبينيد كه خداوند متعال مردم گذشته را از زمان آدم صفى الله عليه السلام تا آخرين نفر از اين جهان، به سنگهايى كه نه زيان مىرسانند و نه سود مىبخشند و نه مىبينند و نه مىشوند امتحان فرمود. 1
پس آن سنگها را خانه محترم خود ساخت و حرمت آن را واجب فرمود و آن را پايۀ زيست و امان و مايۀ خير دو جهان