114
فصل پانزدهم : حجر الاسود
حجر الاسود نشانهاى است براى مردم. طواف را از آنجا شروع مىكنند، و آن واسطهاى است ميان خداوند و بندگانش در رسيدن و پيوستن و دوستى و خوشنودى او، و آن به منزلۀ دست راست مولايى است كه بندهاش به سويش بازگشته يا ديگرى كه به او پناهنده شده و به يكديگر دست مىدهند و آن جايگاه پيمانهاى بندگان است و نيست مگر رمزى براى بزرگى و عظمت حضرت پروردگار متعال، و دست سائيدن و بوسيدن آن به منزلۀ بوسيدن دست حضرت پروردگار تبارك و تعالى است، و همانا از راههاى دور به درگاه او جمع شدهاند و آمرزش گناهان و بر آمدن حاجات و نيازهاى خود را از حضرتش خواستار مىشوند.
واضح است كه مقام حضرتش بلند و برتر و متعالى و مقدس و منزه است از اينكه به دارا بودن دست واعضا و جوارح توصيف شود و مثل اينكه دست خداوندى فرود آمده و فرود آمدن آن به