99زندگانى - براى شما پسند نموده، و با شناساندن كسى كه راهم را ادامه مىدهد، راضى و دلخوش، قريباً شما را ترك مى گويم.
- وقوف در عرفات را نبايد ركودى در ادامۀ مراسم حج پنداشت؛ اين وقوف گويا بدين منظور كه مبدأ دو وقوف ديگر است لازم به نظر مىرسد تا حاجيان درخود بينديشند و فكر خود را در اوضاع گذشته خويش به كار اندازند، گذشتهاى كه سرشار از تجارب و نتايج و بازدهىهاى مرغوب و يا نامرغوب بوده، پيشينۀ احوال خود را از نظر بگذرانند، و محصول مساعى و تحركهاى پيشين خود را از نظر بازدهى ارزيابى كنند كه به چه ارمغانى براى انسانيت آنان بارور گرديد؛ آيا در مبادلۀ كالاى عمر خويش، متاعى را براى كمال خويش دريافت كردند كه در اين مبادله و سوداگراى زيان ديدند و يا نفعى عايد خود ساختند؟ و از اين رهگذر بتوانند آيندهاى بهتر را براى زندگانى خود برنامه ريزى كنند، و شناختى بهينهتر از گذشته در بارۀ خويشتن به هم رسانند، در همين پايگاه همواره به ياد خدا باشند تا خدا در آينده آنها را از ياد نبرد. اگر در گذشته چون به ياد خدا نبودهاند و مآلاً خويشتن را به دست فراموشى سپردند هم اكنون به مدد ياد كردن خدا خويشتن را باز شناسند. بنابراين چنين وقوفى سرشار از پويايى در تفكر و انديشه است كه اگر درست انجام گيرد به تحركى بس شگرف در زندگانى بارور مىگردد كه به خود سازى و بازسازى بناء شخصيت انسانى او مىانجامد؛ و تحركى كارساز را در آينده براى حاجى مىآفريند، و نقشه پردازى شيطان را - كه در گذشته فرصت عمر او را در كوششهاى ويرانگر سوق مىداد - آن را با تفكر و درنگهاى انديشمندانۀ خويش از اين پس خنثى مىسازد. بنا بر اين چنين وقوفى را بايد تحركى در خور و جنبش و تلاشى در معمارى و مهندسى و نقشه كشى براى بازسازى و يا تأسيس