56ضمن بحث مفصّل دربارۀ آيۀ مورد بحث، نوشته است: ¹ لازم است كه سعى از صفا آغاز شود، هر چند كه حرف عاطفۀ «واو» مفيد ترتيب نيست، ليكن از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حديثى هست كه فرمود:

«اِبْدَؤُوا بِمٰا بَدَءَ اللّٰه به».

فاضل مقداد، ذيل آيۀ مزبور، نوشته است: ² صفا، در لغت، سنگ سخت مرمرى است. مفرد، اين كلمه، «صَفاة» است مثل حَصا و حَصاة.

جوهرى از قول أصمعى نقل كرده: «المَرْو، حجارةٌ بيضٌ برّاقةٌ يقدح منها النار» واحد آن «مروة» است.

بعدها صفا و مروه براى دو كوه در مكّه عَلَم شده و مشهور است. ³

و نيز فاضل مقداد افزوده است كه «شعائر» به گفتۀ جوهرى، نشانه‌هاى حج است و هر چيز نشانۀ طاعت خدا باشد، شعائر است.

به عقيدۀ أصمعى، مفرد شعائر، شعيره است، و ديگران مفرد اين كلمه را «شعاره» دانسته‌اند.

«جُنٰاحَ »؛ يعنى گناه و اثْم، اصله من الجنوح : خروج از حد اعتدال و انحراف از راه راست.

سعى از اركان حج است و واجب؛ زيرا نصوصى از اهل بيت عليهم السلام بر وجوب آن هست و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرموده است:

«أَيُّهَا النَّاسُ كُتِبَ عَلَيْكُمُ السَّعْيُ فَاسْعَوْا». ⁴