160پايانى آيه گفته است: فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ ¹ الْأَوْثٰانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ .

كه در واقع «فاء» در فعل «فاجتنبوا» فاء تفريع است و مى‌خواهد بگويد؛ اجتناب از «أوثان» و بت‌ها و دورى گزيدن از سخن باطل، از مصاديق تعظيم حرمات اللّٰه است؛ زيرا اين دو امر ناپسند، در ميان اعراب جاهلى، معمول بود، لذا خدا مى‌گويد: بت پرستى و سخن بيهوده گفتن را كنار بگذاريد؛ زيرا شرك به خدا و پرستش بت، آلودگى باطن و پليدى درونى ايجاد مى‌كند و پاكى و نقاوت دل را از ميان مى‌برد.

خداى بزرگ، پس از تشويق و حث بر تعظيم حرمات، دورى گزيدن از دو چيز را، كه عرب جاهلى بر آنها معتقد بود و اجتناب از آن‌ها براى انسان بسيار مفيد است، دستور داده است و چون «رجس» اعم است از «اَوثان»، به اين جهت مطلب با «مِن» بيانى ادا شده تا گفته شود كه شرك به خدا و بت پرستى رجس است و با اين كه عبادت «اَوثان» اصل زور و انحراف از طريق حق است، مع ذلك براى توضيح بيشتر و تعميم بعد از تخصيص مطلب بيان شده و در واقع گفته