122 كلّ مُعطى لم يذكر معهُ عِوَضٌ».

«قلائد» ؛ هدايايى كه داراى علامت باشد تا مشخّص شود كه براى خداىِ سبحان است. (قربانى نشان‌دار). ¹

«آمِّينَ الْبَيْتَ»؛ يعنى قاصدين له. از فعل «أممت كذا» يعنى: قَصَدْتُه.

آمّين البيت عامّ است و هر كسى را كه قصد خانه كند براى عبادت، شامل مى‌شود ولى اين آيه به آيۀ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ... ² نسخ شده است.

فاضل مقداد هم ذيل بحث از ...وَ لاَ آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ... نوشته است: ³

«آمّين: يعنى قاصدين البيت وهو أعمّ من أن يكونوا مسلمين أو كفّاراً».

كفّار هم در جاهليّت حجّ به جا مى‌آوردند و به مسجد الحرام رفت و آمد مى‌كردند ولى با آيۀ ...فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ... و آيۀ 28 سورۀ براءة: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاٰ يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرٰامَ بَعْدَ عٰامِهِمْ هٰذٰا... نسخ شد.

و فاضل مقداد گفته است:

«...يَبْتَغُونَ...» تا آخر، جمله‌اى است وَصفى براى «آمّين البيت» يعنى قصد كنندگانى كه براىِ درخواست سودِ بازرگانى و رضوان از خدا، به سوى خانه مى‌آيند.