118
مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوٰاناً... . 1
«اى ايمان آورندگان، شعائر الهى (مراسم حجّ) را محترم بشماريد و مخالفت با آنها را حلال ندانيد و نه ماهِ حرام را و نه قربانىهاى بىنشان و نشاندار و نه آنان كه به قصدِ خانۀ خدا، براى به دست آوردن فضل خدا و خشنودى خدا مىآيند...»
در اين آيه، ايمان آورندگان مخاطب هستند؛ زيرا كه از ديگران احرام و به جاآوردنِ حج صحيح نيست.
«اِحلال؛ التهاون بحرمتها وتركه على وجه الحلّية».
در واقع گفته شده است: «لا تجعلو محرّمات اللّٰه حلالاً ومُباحاً ولا العكس» أي: «لا تتعدّوا حدوده». 2
شعائر جمع شعيره (وقيل واحدها شعارة) شامل مناسك و برنامههاى حج است؛ از وقوفِ به عرفات ومشعر و منا و رمى جمرات و طوافِ سعى و ديگر اعمال. در واقع «الشعائر \المعالم؛ «لأنّها علامات الحجّ».
اشتقاق كلمه از: «شَعَرَ فلانٌ بهذا الأمر»؛ «إذا علم به». 3
قَلَائِدَ ؛ خَيْلٌ يفتله.
وَلَا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ... ؛ يعنى قاصدين البيت. اين آهنگكنندگان، ممكن است مسلمان باشند وممكن است كافر. گفتنى است كفّار نيز در جاهليّت حج بجا مىآوردند. يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْوٰاناً جملهاى