155
توبۀ آدم عليه السلام
حضرت آدم عليه السلام پس از خروج از جوار خداوند و فرود به دنيا،چهل روز هر با مداد بر فراز كوه صفا با چشم گريان در حال سجود بود،جبرئيل بر آدم فرود آمد و پرسيد:چرا گريه مىكنى اى آدم؟
فرمود:چگونه مىتوانم گريه نكنم در حالى كه خداوند مرا از جوارش بيرون رانده و در دنيا فرود آورده است.گفت:اى آدم! به درگاه خدا توبه كن و به سوى او باز گرد.
فرمود:چگونه توبه كنم؟
جبرئيل در روز هشتم ذيحجه آدم را به منا برد.آدم شب را در آنجا ماند و صبح با جبرئيل به صحراى عرفات رفت.جبرئيل به هنگام خروج از مكه احرام بستن را به او ياد داد و به او لبيك گفتن را آموخت.چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسيد،آدم تلبيه را قطع كرد.به دستور جبرئيل غسل نمود و پس از نماز عصر جبرئيل آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتى را كه از پروردگار دريافت كرده بود به وى تعليم داد و از خدا آموزش و قبولى توبه را درخواست كرد.اين كلمات عبارت بودند از: