127مى‌گفت:بندۀ تو بردرگاه تو ايستاده است.روزگارش بگذشته،گناهانش مانده،شهواتش بگسسته و پيامدهاى آن شهوات باقى مانده.از او خشنود شو يا عفوش كن.چه گاه شود كه سرورى بى‌آن كه از برده‌اش راضى باشد،او را عفو مى‌كند. ¹

توسّل به امام زمان

يكى از علما گويد:در سفر اوّل كه به حجّ مشرّف مى‌شدم،از كربلا ماشينى تهيّه كرديم به سرپرستى پرهيز كارى موسوم به«حاجى على اصغر اصفهانى»كه آن زمان مجاور حضرت سيدالشهدا بود و بعد از اخراج ايرانيان مجاور مدينۀ طيبّه شد.

اين مرد مؤمن عده‌اى از مسافرينش گذرنامۀ درستى نداشتند.من به او گفتم:چگونه اين حاجيان را رد مى‌كنى؟ گفت:هر جا كه كار به جاى سخت برسد،اگر وقت وسيع باشد،140 مرتبه والّا چهارده مرتبه مى‌گويم:

«يا ابا صالح يا مولانا يا صاحب الزمان ادركنا»و مشكل حل مى‌گردد.

جدّاً همان‌طور شد كه گفت:هر جا بازرسان پيش آمدند،به بركت توسّلى كه آن مرد و سايرين داشتند،از شرّشان نجات يافتيم. ²

شجاعت مرد حج گزار

طاووس يمانى گويد:در مكّه بودم كه از طرف حجّاج بن يوسف مرا دعوت‌كردند ومن پيش او رفتم.او مرا نزد خود نشاند و صحبت مى‌كرديم كه شنيديم مردى با صداى بلند تلبيه و لبيّك مى‌گفت و طواف مى‌كرد.