201- ارتباط قائل شدن بين دعوت و نياز مبرم براى پر كردن خلأ رهبرى، از طريق جلوس بر اريكۀ خالى خلافت، بهجاى پيامبر صلى الله عليه و آله .
- اينگونه الزامات و ضرورتهاى موضوعى، توأم شده با يك تجربۀ درونى، در مورد صدور امر غيبى به او كه وى ملزم به انجام آن وظايف مىشود و امت را نيز به شدت ملزم به اطاعت از خويش كرده تا آن وظايف را به انجام رساند، و آن حسب الزام عام قرآن كريم است: «وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنٰابَ إِلَيَّ»؛ 1 «از راه كسانى پيروى كن كه توبهكنان بهسوى من آمدهاند».
تعاليم امام مهدى در مورد مهدى و مهدويت خود مكتب جديدى را بهعنوان مكتب يازدهم در روند سير مكاتب مهدويت اسلامى، بهوجود آورده است كه تنها اثر منحصر به فرد و بادوام در زمينۀ دعوت به مهدويت است كه مىتواند اساس همگرايى اهل قبله (مسلمانان) را بهوجود آورد، و اين دعوت در هفت نكته خلاصه مىشود:
1 - دعوت به مهدويت بر اين موضوع متمركز است كه احياى دين اسلام بستگى دارد به احياى كتاب و سنت كه اين خود بهعنوان حمايت و پشتيبانى از مهمترين اصل نزد اهلسنت است.
2 - دعوت اين مطلب را مورد تأكيد قرار داده است كه تكليفها و احكام اسلامى داراى ريشههاى روحى و معنوى، بهعنوان پشتيبانى از اصل اول تصوف است.
3 - همچنين دعوت بر نقش امامت در رهبرى دينى پافشارى مىكند