31

صفاى نيّت

لبّيك بزن بر نيّت من شو مُحْرِم كارى مكن از حج به ريا بازآيى به مُحَرَّم

مهم‌ترين بخش سفر روحانى حج، دقّت در نيّت و به وجود آوردن حالت «اخلاص» در اعمال و مناسك آن است.

در رسالۀ سير و سلوك منسوب به بحرالعلوم آمده است:

«[ نيت] عبارت است از خالص ساختن قصد در سير و حركت و جميع اعمال از براى خداى تعالى و قطع طمع از اغراض دنيويه، بلكه اخرويه؛ بلكه از جميع آنچه به خود راجع شود؛ بلكه در اواخر حال، امر به انتفاى نيّت منتهى گردد؛ چنان كه از بزرگى سؤال كردند: «ما تُريد؟ قال:

اريد ان لا اريد» ¹[ چه مى‌خواهى؟ گفت: مى‌خواهم كه خواسته‌اى نداشته باشم.]

پس انسان حج را به جاى مى‌آورد، به خاطر خدا و با قصد قربت و نزديكى به او و اگر غير از اين باشد، زحمات خود را به هدر داده است.

عالم ربّانى مرحوم ملا احمد نراقى رحمه الله ²گويد: