187او - كه شامل حال تو گشته است - باشد و از مشاهدۀ انوار او - كه به تو رسيده است - كور شده باشى. در اين حال اگر تو را دلى و فطانتى باشد، به ناچار اين را درك خواهى كرد و به پارهاى از آثار آن، علم حاصل خواهى نمود كه شفقت آن حضرت صلى الله عليه و آله نسبت به مؤمنان و دوستداران عترت او معلوم است، هرچند كه گناهكار باشند.
از اين رو چگونه شفاعت او نسبت به گناهكاران و زائرانى كه بر او وارد شده و به سلام او آمده و با او مناجات كرده است و شكايت بينوايى خويش را به دربار او آورده و حقوق زايدى بر او دارند، شامل نشود و اين حقوق نزد او ضايع گردد؟
كسانى كه از اخلاق كريمۀ آن حضرت و معاملۀ او با عموم مسلمانان - بهويژه واردين بهدرگاه حضرتش در حال حيات او - و رفتارش نسبت به نيازمندان، خبر دارند، همۀ اينها را مىدانند و مىشناسند....
به هر حال بر زائران او صلى الله عليه و آله ، واجب است كه به فضل و كرم و افاضۀ آن حضرت، كاملاً حسنظن داشته باشند و از فيض زيارت او و انوار اقبالش، استمداد كنند و از اشراق و روبهرو شدن با آن حضرت استضائه و طلب روشنى نمايند؛ چه اوست كه روشنكنندۀ هر ظلمتى است و به هر آفريدهاى افاضه مىفرمايد و براى جهانيان كفايت است. او نور خداى انور و ضياى ازهر و فيض اقدس است 1».
وداع با حضرت رسول صلى الله عليه و آله
محمد، كافرينش هست خاكش
هزاران آفرين بر جان پاكش