182و خوارى، به قدر جنايتت پيدا باشد». 1
مرحوم مولا محمّد بيدآبادى رحمه الله نيز گويد:
«بر تو لازم است كه تلاش و همّت كنى كه شرايط و آداب زيارت را به نحو كامل به جاى آرى و آن كس را كه به زيارتش رفتهاى تعظيم نمايى و حريم حرمتش را نگهدارى و زائران را مساعدت و يارى نمايى.
بر حذر باش كه در خواندن زيارتنامه، در اين گفتهات دروغگو نباشى آنجا كه مىگويى: شهادت مىدهم و اعتراف مىكنم كه شما جايگاه مرا ناظر هستى و به گفتههاى من واقفى و مىشنوى.
تا زمانى كه شوق و ميل باطنى به زيارت و دعا دارى، در حرم باش و زمانى كه ميل تو، به سستى گراييد، بلافاصله از حرم خارج شو كه ذكر نگفتن بهتر است از ذكرى كه با غفلت و بىتوجّهى به محتواى ذكر همراه باشد.
در حرم مطهّر براى پدر و مادرت و نيز كسانى كه حقى بر تو دارند [ مانند بزرگان دين و اساتيد و خويشاوندان و دوستان] دعا و طلب رحمت نماى». 2
مولى محسن فيض كاشانى نيز گويد:
«و اما كيفيت زيارت آن حضرت، اين است كه در برابر مرقد مطهّر آن جناب بايستد و آن حضرت را هم اكنون كه به صورت ظاهر از دنيا رفته است، مانند آن وقت كه در قيد حيات بوده، زيارت كند و نزديك به مرقد مطهّرش نرود؛ چنان كه اگر در برابر شخص بزرگوار زندهاى قرار بگيرد، از