163 هر چه گيرد علّتى، علّت شود

(خاقانى)

در آخرين لحظات سخت و غمناك جدايى، سر بر آستان پر مهر آن محبوب حقيقى دل‌ها بگذار و با تمام وجود، او را سپاس بگو و از الطاف و انعام بى‌شمارش قدردانى بكن. هم‌چنين از آن خالق كائنات، عاجزانه تقاضا كن كه تو را به حال خود رها نكند و همان طور كه پاك از آنجا بر مى‌گردى، پاك نگه دارد و پاك بميراند.

از او بخواه كه يك لحظه تو را به حال خود وانگذارد و تو را در راه خير و سعادت، پابرجا و استوار نگه دارد و زمينه‌هاى غفلت و دنياگرايى را از وجود تو ريشه‌كن سازد... .