135با دستهاى گشوده از نياز،
با دلهاى لرزان از خوف و خشيت خدا،
با لحظههاى سرشار از معنا و معنويت پيش از افطار،
با ترنّم دلنشين و حزين «تلاوت قرآن» در صبح و شام،
با نمازهاى مستحبّى و دعاهاى روزانه،
با توجّههاى بيشتر به خدا،
با كاهش چشمگير گناه تقلّب، نيرنگ و شيادى!
با زنده شدن چراغ «فطرت» در شبستان «دل»،
با آمادگىهاى سى روزه، براى نشستن پيرامون شبچراغ «فطر»! پس، اين عيد، مدرك كاميابى و موفقيّت، در «كلاس فشردۀ رمضان» است.
«فطر»، عيد خداجوئى و خداترسى و خداپرستى است.
بركت بخش «ماه مبارك» است.
* * *
درود بر فطر «فطرت»،
سلام بر «فطر» ذكر و نيايش،
اين رمضان نيز گذشت!
و چه حسرتى مىخورند، آنانكه از اين «بازار خير»، تهيدست برگشتند...
و چه زيانكارند، آنانكه در «ماه مغفرت»، دستى به استغفار، بر آستان «غفّار» نگشودند،
و ميثاقى با «فطرت خدائى» و «فطر الهى» نبستند.