87على عليه السلام مى‌فرمايد:
«لاٰ تَتَكَلَّمْ بِكُلِّ مٰا تَعْلَمُ، فَكَفىٰ بِذٰلِكَ جَهْلاً». 1
«از هر چه مى‌دانى سخن مگو كه اين براى اثبات نادانى تو كافى است.»
مبلّغ بايد حد و مرز دانايى خود را لحاظ كند و در آن محدوده و در قالب ديگر شرايط و مقتضيات سخن بگويد و از آن فراتر نرود.
على عليه السلام مى‌فرمايد:
«الْعَالِمُ مَنْ عَرَفَ قَدْرَهُ وَ كَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلاً أَلاّٰ يَعْرِفَ قَدْرَهُ». 2
«عالم كسى است كه اندازۀ خود را بشناسد و براى نادانىِ آدمى، همين بس كه جايگاه خود را نشاسد.»
«مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ»
«حق خدا بر بندگان چيست؟»
و در اين راستا به مبلّغان توصيه مى‌شود از آنچه مى‌دانند سخن بگويند و در موارد شبهه و نداشتن علمِ قطعى، توقف كنند كه اين يكى از حقوق خداوند بر بندگان است.
زرارة بن اعين از امام باقر عليه السلام مى‌پرسد:
«مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ؟ قَالَ أَنْ يَقُولُوا مَا يَعْلَمُونَ وَ يَقِفُوا عِنْدَ مَا لاَ يَعْلَمُونَ». 3