86«در احياى معارف ما بكوشيد كه اگر مردم زيبايى‌هاى سخن ما را درك كنند، از ما پيروى خواهند كرد.»؛ «فَإِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ كَلاَمِنَا لاَتَّبَعُونَا». 1
12 - علم، عقل و تجربه
تبليغ و اثرگذارى، كار چندان آسانى نيست. سرمايۀ مبلّغ نمى‌تواند در مسموعات خلاصه شود. تبليغ يك تخصّص است و مبلّغِ متخصص مانند هر متخصّص ديگر، به انبوهى از دانسته‌ها و انديشه‌ورزى و تجربۀ عملى و فن آورى نياز دارد و همين امر است كه آموزش و پرورش مناسب گرايش با حرفه تبليغى را الزامى مى‌سازد و نهادهاى تبليغى ناگزيرند به اين امر توجه داشته و خوراك لازم و آموزش‌هاى مناسب را در اختيار مبلّغان بگذارند و از تجارب كارشناسان تبليغ بهره گيرند و براى تربيت مبلّغ برنامه و طرح داشته باشند.
اميرمؤمنان عليه السلام در يك سخن زيبا به دانش و خرد ورزى در امور اشاره فرموده است: «يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ عِلْمُ الرَّجُلِ زٰائِداً عَلىٰ نُطْقِهِ وَ عَقْلُهُ غٰالِباً عَلىٰ لِسٰانِهِ» 2. «شايسته است كه دانشِ آدمى، بيش از گفتار و عقلش، مسلط بر زبانش باشد» و مبلغ از مصاديق بارز اين روايت است.
مبلغ با علم و عقل و تجربه، ظرفيت مخاطب و شرايط موفقيت تبليغ و موقعيتهاى زمانى و مكانى را لحاظ مى‌كند و براى هر سخن جايى و براى هر نكته مقامى را بر مى‌گزيند و از آنچه مناسب مقام نيست خوددارى مى‌ورزد.