64

مراقبت عملى در موسم حج

و اما در موسم حج، اين موضوع از اهميت بيشترى برخوردار است؛ زيرا فرقه‌هاى مختلف، با عقايد و گرايش‌هاى گوناگون در موسم حضور دارند و مراقب اعمال يكديگرند و آنچه را مى‌بينند به شهر و ديار خود مى‌برند و به ديگران منتقل مى‌كنند و شيعه در اين ميان به لحاظ جايگاه تاريخى خود، مورد توجه بيشترى است؛ زيرا نسبت به ساير مسلمين در اقليت است و با حساسيتهاى به جاى مانده از گذشته و تبليغات مسموم، كه همواره عليه شيعه جريان داشته و دارد، دشمنان تلاش مى‌كنند چهرۀ شيعيان را ناموجه جلوه دهند؛ به‌خصوص پس انقلاب اسلامى تبليغات دشمنان بر ضد شيعه با انگيزه‌هاى سياسى شتاب بيشترى گرفته است، در اين وضعيت حساس، مجال ندادن به دشمنان از وظايف مهم حج‌گزاران، به‌ويژه مبلّغان و روحانيون است. حضور جدّى در جماعت و جمعه، انس گرفتن با ساير مسلمانان، گفتگو با آنها، روشنگرى در مسائل مورد اختلاف، منظم بودن ظاهر و باطن و اخلاق و رفتار و تحمّل و گذشت و پرهيز از اعمال نامناسب و حركاتى كه ديگران از آن بهانۀ ضد تبليغى مى‌سازند، از مهمترين وظايف است كه مبلّغان بايد به زائران گوشزد كنند همانگونه كه از ديرباز ائمه طاهرين عليهم السلام پيروانشان را در اين خصوص رهنمود مى‌دادند. امام صادق عليه السلام خطاب به شيعيان مى‌فرمود:

«عَلَيْكُمْ بِالصَّلاَةِ فِي الْمَسَاجِدِ وَ حُسْنِ الْجِوَارِ لِلنَّاسِ وَ إِقَامَةِ الشَّهَادَةِ وَ حُضُورِ الْجَنَائِزِ إِنَّهُ لاَبُدَّ لَكُمْ مِنَ النَّاسِ، إِنَّ أَحَداً لاَ يَسْتَغْنِي عَنِ النَّاسِ حَيَاتَهُ وَ النَّاسُ لاَبُدَّ لِبَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ» ¹