171در گفتارى ديگر از آن حضرت نقل شده كه:
«حضرت موسى با خضر پيامبر ديدار كرد و از وى موعظه‌اى طلبيد. جناب خضر بدو گفت: «يَا طَالِبَ الْعِلْمِ إِنَّ الْقَائِلَ أَقَلُّ مَلاٰلَةً مِنَ الْمُسْتَمِعِ فَلاٰ تُمِلَّ جُلَسَاءَكَ إِذَا حَدَّثْتَهُمْ»؛ 1 «اى جوينده دانش، خستگىِ گوينده كمتر از خستگى‌شنونده است، پس همنشينان خود را با سخن گفتن خسته مكن.»
اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌فرمايد:
«مَا قَلَّ وَ كَفَى خَيْرٌ مِمَّا كَثُرَ وَ أَلْهَى» 2
«آنچه كم و كافى باشد بهتر است از آنچه بسيار و سرگرم كننده باشد.»
جاحظ از ابوالعباس مدائنى نقل مى‌كند كه گفت:
«روزى عمار فرزند ياسر براى ما سخن مى‌گفت اما سخن را كوتاه كرد. به او گفتند: چرا بيش از اين نگفتى؟ پاسخ داد:
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله به ما امر كرد نماز را طول بدهيم و خطبه را كوتاه كنيم. أَمَرَنٰا رَسُولُ اللّٰهِ بِطُولِ الصَّلاٰةِ وَ قَصْرِ الْخُطَبِ». 3
گويند خطيب پرچانه‌اى بيش از يك ساعت سخن گفت و در پايان، در مقام پوزش برآمد كه پرگويى كردم و دردسر دادم! بذله گويى در پاسخ گفت: آسوده خاطر باش كه حواس ما جاى ديگر بود!