71كفش خود را به دست گرفت و با پاى برهنه وارد حرم شد و من هم مثل آن حضرت رفتار كردم، وى با ديدن وضع من فرمود: هر كس اين گونه كه تو رفتار كردى، به منظور تواضع و كوچكى در برابر خداوند رفتار كند، خداوند صد هزار گناه او را محو مىكند و براى او صدهزار حسنه مىنويسد، به او صد هزار رتبه مىدهد و صد هزار حاجت او را برآورده مىسازد. 1
اين سخن و رفتار، مربوط به ورود به «حرم» يعنى سرزمين مكّه بود، امّا با ورود به مسجدالحرام، رحمت و عنايت و نور الهى بر بندگان مىبارد و همگان در درياى رحمت خداوندى شناور مىگردند، اينجا، همه سپيدپوشند و سراسر فضا، زيبا و نورانى است و همۀ احساسات و نيروهاى انسانى در چشمها متمركز مىشود، تا كعبۀ اميدها و آرزوها را تماشا كنند، امّا موج اشك امان نمىدهد، ولى بىاختيار چشم به كعبه نشانه مىرود و بايد نگاه كرد.
نگاه به كعبه
به خانۀ خدا آمدهايم، نگاه كن، به خانۀ خود آمدهايم 2، آرام بگير و احساس غريبى مكن، جايى كه همۀ پيامبران به عبادت پرداختهاند 3، جايى كه، همۀ امامان ما، ناله سر داده و راز و نياز عابدانه و عاشقانه داشتهاند، بوسه زدهاند و چهرۀ بندگى و عبوديّت به زمين سائيدهاند، و به قول امام باقر عليه السلام :