255و در سرزمين «منا» در حضور جمع زيادى بيان داشته، قابل توجّه است.
آن حضرت، در سال «حجّة الوداع» پس از حمد و ستايش الهى و دعا براى كسانى كه پيام او را دريافت مىدارند و به انجام دستورات الهى و احكام توجّه مىكنند، فرموده: ثَلاٰثٌ لاٰ يُغِلُّ عَلَيْهِنَّ قَلْبُ امْرِءٍ مُسْلِمٍ:
إخْلاٰصُ الْعَمَلِ للّٰهِِ، وَالنَّصِيحَةُ لِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ، وَاللُّزُومُ لِجَمٰاعَتِهِمْ، فَإِنَّ دَعْوَتَهُمْ مُحِيطَةٌ مِنْ وَرٰائِهِمْ. ا لْمُسْلِمُونَ إِخْوَةٌ، تَتَكٰافَأُ دِمٰائُهُمْ، يَسْعىٰ بِذِّمَّتِهِمْ أدْنٰاهُمْ، وَهُمْ يَدٌ عَلىٰ مَنْ سِوٰاهُمْ. 1
سه چيز است، كه قلب هيچ فرد مسلمانى نسبت به آن خيانت و تقلّب نمىكند: اخلاص عمل (بدون ريا) براى خدا، خيرخواهى و نصيحت نسبت به پيشوايان مسلمان، همراه بودن با جماعت مسلمانان (و پرهيز از اختلاف و تفرقهافكنى) زيرا دعوت مسلمانان، افراد عقب سر (و غايب) را هم شامل مىشود (و همه در هدف شريكند) مسلمانان همه برادرند، خون آنها برابر (و يكسان) است، اگر كمترين فرد آنها پيمانى بست يا امانى داد، براى وفاى به آن كوشش مىكند (و ديگران نيز آن عهد و پيمان را محترم مىشمارند) و همه، يك دست (و يك قدرت) در برابر ديگران مىباشند.
بيا تا شمع هم، پروانۀ هم، يار هم باشيم