199برترين عبادت، پيوسته فكر كردن در مورد خدا و قدرت اوست.
علاوه بر آن حالات خاص معنوى و تفكر در قدرت و عظمت خداوندى، كه آن همه انسانهاى مؤمن را به آن سرزمين خشك و سخت به اطاعت و عبادت كشانده و به مقام مؤمنانۀ بلندى دست يافتهاند، به منظور بهرهبردارى از معرفت و تعالى بيشتر، بايد به فضيلت و قداست آن سرزمين، توجّه بهترى داشته باشيم.
امام صادق عليه السلام فرموده: وقتى كه زائران در «منا» منزل گيرند، منادى الهى ندا مىدهد: اى سرزمين منا! اهل تو وارد شدند، وسعت ياب و زائران خود را جاى ده و منادى ديگرى ندا مىدهد: اگر مىدانستيد به چه مكانى و به پيشگاه چه مقام كريمى وارد شدهايد، يقين پيدا مىكرديد كه در مقابل رنجهايى كه متحمّل شديد و مالى كه خرج كرديد، خداوند رحمت و آمرزش خويش را به شما عطا مىنمايد. 1
در بيان ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم، آن گاه كه به «منا» منزل گيريد، از جانب خداوند متعال منادى فرياد بر مىآورد، اگر مىخواهيد بدانيد كه آيا از شما راضى و خرسند هستم؟، بدانيد كه از شما راضى هستم. 2
همچنين، امام صادق عليه السلام فرموده است: وقتى كه زائر مىخواهد از «منا» برگردد، فرشتۀ الهى دست خود را ميان دو كتف او مىگذارد و مىگويد: از گناهان پاك شدهاى، مثل روزى كه از مادر متولّد شدى، اكنون با پاكى و درستى، اعمال و عبادات خود را آغاز كن. 3