164دعايى ندارى؟
عيسى بن أعين، گفت: إِنِّي عَلىٰ ثِقَةٍ مِنْ دَعوَةِ المَلَكِ لِي، وَفِي شَكٍّ مِنَ الدُّعٰاءِ لِنَفْسِي 1
من اطمينان دارم، كه فرشتۀ الهى در حقّ من دعا مىكند و مستجاب مىشود، امّا دربارۀ دعاى براى خود، ترديد دارم.
در روايت ديگرى، ابراهيم بن أبى بلاد، مىگويد: در عرفات حضور داشتم، وقتى مىخواستم كوچ كنم، با ابراهيم بن شُعيب برخورد نمودم، به او سلام كردم، او يكى از چشمهاى خود را از دست داده بود، مشاهده كردم چشم ديگر او هم به قدرى قرمز شده، كه گويى لختۀ خون است، گفتم: تو كه يك چشم خود را از دست دادهاى، به خدا سوگند، من براى چشم ديگر تو نگرانم، كمتر گريه كن.
ابراهيم بن شعيب گفت: اى ابومحمّد! به خدا سوگند، امروز براى خود هيچ دعا نكردم!
گفتم: پس براى چه كسى دعا مىكردى؟
گفت: من فقط براى برادران دينى خود دعا كردم، چون از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود: مَنْ دَعٰا لِأَخِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ وَكَّلَّ اللّٰهُ بِهِ مَلَكاً يَقُولُ: وَلَكَ مِثْلاٰهُ.
هر كس عقب سر برادر مؤمن خود، در حقّ او دعا كند، خداوند فرشتهاى را بر او موكّل مىگرداند و به آن دعاكننده مىگويد: اين دعاها در حقّ خودت هم خواهد بود. من هم تصميم گرفتم در حقّ برادرانم دعا كنم، تا دعاى آن فرشته شامل حال من هم گردد، چون يقين ندارم دعاى