148 وأحْرَمْتَ مِنْهُ، وَطُفْ بِالْبَيْتِ تَطَوُّعاً مٰا شِئْتَ. ¹

وقتى، از سعى خود فارغ شدى، در حالى كه در عمرۀ تمتّع به سر مى‌برى، از اطراف موى سر و ريش كوتاه كن، و از شارب (سبيل) خود مقدارى بگير، و ناخن‌هاى خود را بچين و مقدارى از آنها را براى حج باقى بگذار، اگر چنين كردى، هر چيزى بر محرم حرام و از آن محروم بودى، بر تو حلال مى‌شود، آن وقت طواف مستحبّ خانۀ خدا را هر چه مى‌خواهى انجام بده.

آن‌طور كه اين روايت بيان مى‌دارد، براى تحقّق «تقصير»، زن و مرد محرم بايد مقدارى از موهاى سر و ريش و شارب را چيده و نيز مقدارى از ناخن هم گرفته شود، امّا از نظر فتاوا، كوتاه كردن ناخن يا موى سر يا ريش يا شارب واجب مى‌باشد. ²

به هر حال، با «تقصير كردن» همۀ 24 چيزى كه به خاطر محرم بودن حرام شده بود (به جز تراشيدن سر كه بايد براى حج بماند و شكار كردن و كندن گياه و درخت حرم، كه براى همگان ممنوع است) بقيۀ چيزها براى زن و مرد حلال مى‌شود. ³

علت اين كه اين عمره «عمرۀ تمتّع) ناميده شده، آن طور كه در بالا هم اشاره شد، اين است كه با پايان «عمره» آن چه بر افراد حرام شده بود (از جمله كامجويى زن و مرد از يكديگر) حلال مى‌گردد و آن‌ها مى‌توانند «متمتّع» گردند. از اين پس موضوع «متعۀ حج» كه به همراه «متعۀ