110جهت است، كه وقتى استلام حجر مى‌كنند مى‌گويند: أَمٰانَتِي أدَّيْتُهٰا... ¹

امانت خود را ادا كردم، تكليف خود را انجام دادم، و پيمان بندگى خويش را تجديد نمودم، تا خداوند گواه آن باشد.

وقتى ابن ابى‌عمير علّت بوسيدن حجرالاسود را از امام باقر و يا امام صادق عليهما السلام سؤال مى‌كند، در جواب مى‌فرمايد: حجرالاسود، نخست سنگ سفيد و روشنى در بهشت بود، آدم عليه السلام آن را مى‌ديد، وقتى خداوند آن را به زمين فرستاد، آدم عليه السلام آن را بوسيد، آنگاه خداوند متعال، بوسيدن حجرالاسود را، براى بندگان سنّت قرار داد. ²

خلاصه، لمس يا بوسيدن حجرالاسود، براى زائر خانۀ خدا، دست بيعت به خدا دادن براى تجديد بيعت بندگى خداست، تا بعد از آن، اطاعت و بندگى خدا را در اجراى همۀ دستورات الهى استمرار بخشد، و از همۀ نافرمانى‌ها، گناهان، لغزش‌ها، تجاوزكارى‌ها و زشتى‌ها خوددارى نمايد.

راستى، دستى كه به دست خدا رسيد و پاك و متبرّك شد، آيا ممكن است بعد از آن، به بدن نامحرم، به تجاوز به حريم ناموس ديگران، به داد و ستد رباخوارى، به ظلم و ستم در حقّ بندگان و مظلومان و محرومان و ضعيفان و يتيمان آلوده گردد و پيمان‌شكنى كند؟

لبى كه حجرالاسود را بوسيده، و به محلّ بوسيدن آدم عليه السلام و پيغمبر صلى الله عليه و آله و امام على عليه السلام و امام حسن و امام حسين و زين‌العابدين و ديگر ائمه عليهم السلام گذاشته شده، آيا به فحش و ناسزاگويى، مشروب‌خوارى و انحراف و گناهانى كه مربوط به زبان و دهان است مبتلا مى‌گردد؟