61كوهستانهاى اطلس زندگى مىكنند ديده است، كه يكى از همين اعراب از بدويان قبيلۀ شلوح بوده است كه در فاصلۀ 20 روز از شهر تمبكتو مسكن دارند. همچنين بورخارت با اين كاروان گروهى از مردمان را ديده است كه از اهالى جزيرۀ جربا بوده و معتقد است از شيعيان على - ع - مىباشند.
به گفتۀ بورخارت، گروهى از اين حجاج معمولاً در قاهره اقامت مىگزيدند و همواره اقامتگاه آنان در كوچهاى است به نام تيلون ( Teyloun ) و معتقد است كه تعداد حاجيان مغرب در آن سالها بالغ بر دو هزار نفر بوده است.
دربارۀ كاروان اهالى يمن بورخارت مىگويد بيشتر دو كاروان از راه زمين به مكه مىآمده است، يكى از اين دو كاروان؛ كاروان الكبسى نام داشته است كه از صعده حركت كرده و با طى كوهستانها خود را از راه طائف به مكه مىرسانده است. اما كاروان دوّم عبارت بود از مجموعهاى از حجاج يمن و گروهى از ايرانيها و هنديها كه خود را به بندرهاى يمن رسانده بودند، اين كاروان در سال 1803 م . متوقف شد، گو اين كه يكى از ثروتمندترين كاروانها بشمار مىرفت و همواره مالالتجارۀ فراوانى به همراه داشت و معمولاً امامان يمن هدايت و اميرالحاجى آن را به عهده مىگرفتند وطبق معمول از اعتبار و شأن والايى در مكه برخوردار بودند و در محلههاى خاصى در مكه سكنىٰ مىگزيدند، و پيشتر حوض آب سنگى بزرگ به آنان تعلق داشت. به نوشتۀ بورخارت در اواخر حكومت مماليك؛ هنگامى كه اينان بر مصر عليا حكومت مىراندند و محمد على پاشا فقط حكومت مصر سفلىٰ را در اختيار داشت بسيارى از تركان در دستهها و گروهها از راه مصر به مكه مىآمدند، و بسيار رخ مىداد كه مماليك به اين حجاج ترك تجاوز كرده و به آنها ظلم روا مىداشتند، و از وقايعى كه نقل