178
اى تيغ!
مهرست رُخَش، بر او سحر بوسه زدهست
(سنجرى)
* * *
قطعۀ سرخ!
آن روز كه آهنگ سفر داشت حسين
(خدّامى)
* * *
هفتاد و دو لاله!
دل، غير خدا ز هرچه برداشت، حسين
* * *
(همدانى)
در خيمۀ دل!
چون شمع كه در شعلۀ سركش، مىسوخت
پروانۀ خستهدل، مشوّش مىسوخت