84
عبداللّٰه بن حسن عليه السلام
عبداللّٰه بن حسن، برادر قاسم بن حسن، يكى از تاريخسازان عاشورااست. عبداللّٰه از قاسم كوچكتر بوده و سن او را يازده سال نوشتهاند. 1
بعضى از مورّخان نوشتهاند: آنگاه كه شمر با جمعى ديگر از دشمنان، امام حسين عليه السلام را در گودال قتلگاه محاصره كردند و هركدام بهگونهاى به آن حضرت حملهور شدند، طفلى از خيام امام عليه السلام كه ناظر صحنه بود، به سرعت خود را به امام رساند، سيد الشهدا خطاب به خواهرش زينب گفت: او را بازگردان، زينب آمد تا وى را به خيمه بازگرداند ليكن او به شدت مقاومت كرد و از امام جدا نمىشد. وقتى ابحربن كعب به امام ضربتى زد او به كعب گفت:
«وَيْلَكَ يَابْنَ الْخَبيثَةِ أَ تَقْتُلُ عَمِّيَ؟».
«واى برتو، اى پسر زن نابكار، عموى مرا به قتل مىرسانى؟!»
در اين هنگام دست خود را براى حمايت به طرف امام آورد كه شمشير كعب فرود آمد و دست آن طفل را از تن جدا كرد؛ بهطورى كه به پوست بدن آويزان شد. او در اين هنگام بانگ برآورد: «يٰا عَمّاه يٰا أَبَتٰاه» امام او را به آغوش كشيد و فرمود:
«يَابْنَ أَخي! إِصْبِرْ عَلىٰ مٰا نَزَلَ بِكَ، وَاحْتَسِبْ في ذٰلِكَ الْخَيْرَ فَإِنَّ اللّٰهَ سَيُلْحِقُكَ