50و دومين مورد در روز عاشورا بود كه امام حسين عليه السلام بازوى از تن جدا شده‌اش را از زمين برداشت و بر آن بوسه زد.

در علوّ شأن، جلالت و رتبت ابوالفضل عليه السلام نوشته‌اند كه: روزى امام سجاد عليه السلام نگاهى به عبيداللّٰه بن عباس (پسر عباس بن على) كرد و گريست و فرمود: ¹

«مٰا مِنْ يَوْمٍ أشدّ على رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله من يوم أُحُد، قُتِلَ فيه عَمّهُ حمزة بْن عبدالمطّلب أسَد اللّٰه و أسد رسوله و بعده يوم مُؤْتَة، قُتِلَ فيه ابْن عمِّهِ جعفربْن أبى طالب عليه السلام : ثمّ قال: و لا يوم كيوم الحسين7، أزدلف عليه ثلاثون ألف رجل يزعمون أنَّهم من هذه الأمّة، كلّ يتقرّب إلى اللّٰه عزّ و جلّ بدمه، و هو باللّٰه يُذَكِّرُهُمْ فلا يَتَّعظون حتّى قتلوه بَغْياً وَظُلْماً وعُدواناً، ثمّ قال: رَحِمَ اللّٰه عمِّي العبّاس، فلقد آثر وأبْلىٰ وَ فَدىٰ أخاهُ بِنَفسِهِ حَتّىٰ قُطِعَتْ يداه، فَأبْدَلَهُ اللّٰهُ عزّ و جلّ بها جناحَيْن يَطِير بهما مع الملائكة في الجنّة، كما جَعَل لِجعفر بْن أبي‌طالب، و انّ للعباس عنداللّٰه تبارك و تعالى منزلة يَغْبِطُهُ بها جميعُ الشُّهداءِ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ». ²

«براى رسول خدا صلى الله عليه و آله روزى سخت‌تر از روز احد نبود؛ روزى كه عمويش حمزه به شهادت رسيد و پس از آن، سخت‌ترين روز براى آن حضرت، روزى بود كه پسر عمويش جعفربن أبى‌طالب به شهادت رسيد.

[ امام سجاد عليه السلام آنگاه افزود] روزى بسان روز قتل حسين عليه السلام نيست. روزى كه سى هزار نفر، در حالى كه خود را از امت محمّد صلى الله عليه و آله مى‌پنداشتند و تصور مى‌كردند با كشتن حسين عليه السلام به خدا تقرّب مى‌جويند، وى را احاطه كردند. و امام هر چه از آنان خواست خدا را بياد آورند و دست از اين جنايت‌ها بر دارند، آنان توجه نكرده و به ظلم، تجاوز و كينه، وى را كشتند.