1849 و 10 - عامر بن مسلم عبدى و مولاى او 11 - سالم 12 - سيف بن مالك نمرى 13 - عبدالرحمان ارحبى 14 - حباب بن عامر التيمى 15 - عمرو الجُنْدُعى 16 - حلاٰسبن عمرو 17 - نعمان بن عمرو 18 - سوّار بن ابىعُمير فهمى كه مجروح گشت و او را اسير كردند و بعد از مدتى در حالى كه در بند و بيمار بود وفات نمود.
19 - عمّاربن ابىسلامه 20 - زاهر بن عمرو 21 - جبلّة بن على الشيبانى 22 و 23 - مسعود ابن الحجاج التّيمى و پسرش 24 - زهير بن بشر الخثعمى 25 - عمّار بن حسان 26 - مسلم بن كثير ازدى 27 - زهيربن سليم 28 و 29 - عبداللّٰه وعبيداللّٰه (پسران زيدبصرى) 30 - جندببن حجر كِندى خولانى 31 - جنادة بن كعب انصارى 32 - عمرو بن جناده 33 - سالمبن عمرو 34 - قاسم بن حبيب ازدى 35 - بكر بن حىّ تيمى 36 - جُوين ابن مالك التّيمى 37 - اميّةبن سعد الطائى 38 - عبداللّٰه بن بشر 39 - بشر بن عمرو 40 - حجاج بن بدر بصرى 41 - قعنب بن عمر نمرى بصرى 42 - عاذ بن مجمّع بن عبداللّٰه عائذى و ده نفر از غلامانش به نامهاى: اسلم بن عمرو - قارب بن عبداللّٰه دئلى منجح بن سهم - سعدبن حرث - نصربن ابىنيزر - حرث بن نبهان و چند تن ديگر، كه نام آنان مشخص نيست. 1
پيش از شروع جنگ، امام عليه السلام در برابر سپاه دشمن قرار گرفت و بهعنوان اتمام حجت، سخن آغاز كرد ولى آنان سر و صدا راه انداختند تا كسى سخن امام را نشنود.
امام عليه السلام به آنان فرمود: راز اين مسأله كه به سخن من گوش نمىدهيد در آن است كه شكم شما از لقمۀ حرام پر شده است «فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونِكُمْ مِنَ الحَرٰامِ» ؛ پس از آن كمى آرامش