162«پدرم، فداى آن مستضعف دور از وطن باد!»
آرى؛ تاسوعا روز «محاصره» است.
علامۀ قزوينى در رياضالقدس نقل كرده كه حضرت سكينه عليها السلام فرمود:
«عَزَّ ماؤُنا في يَوْمِ التّاسِعِ مِنَ المُحَرَّمِ»؛
«در روز نهم محرم آب براى ما كمياب شد»،
وقتى كه رفتم به عمهام زينب، جريان تشنگى خود را بگويم، ديدم؛
«أخِي الرَّضيعُ في حِضْنِها وَ هِيَ تارةً تقُومُ وَ تٰارَةً تَقْعُدُ، وَ هُوَ يَضْطَرِبُ كَاضْطِرابِ السَّمَكَةِ في الماءِ»؛
«برادر شيرخوارم، در آغوش اوست. عمّهام از فرط تشنگى گاهى مىايستاد و گاه مىنشست و آن كودك همانند ماهى در آب، نا آرام و بىقرار بود»،
وقتى مرا ديد تسلّى داد و فرمود:
«صَبراً صَبراً ياَبْن أَخِي»؛
«فرزند برادرم! شكيبا باش، شكيبا باش»
من وقتى اين صحنه را ديدم تشنگى خود را فراموش كردم. 1
عمربن سعد، جهت دريافت نظر نهايى ابنزياد، در روز هشتم، نامهاى به او نوشت، و درآن يادآور شد: «خداوند آتش جنگ را خاموش نمود، امر امت را اصلاح كرد و حسين قول داد كه به سرزمين خود بازگردد و يا مانند يكى از مسلمانان در جايى زندگى كند». 2
ابنزياد در جواب عمربن سعد نوشت: «بنگر كه حسين و اصحاب او، براساس