114سعادتمند در آخرتى. ليكن برخى از مورّخان تصريح كردهاند كه سر حر از بدن جدا نشد و داستان شاه اسماعيل صفوى مؤيد اين نظر است.
محدث قمى در «نفسالمهموم» به نقل از «انوارالنعمانيۀ» سيد نعمتاللّٰه جزايرى مىنويسد: بنا به دستور شاه اسماعيل، قبر حر را شكافتند، پس از آن وقتى بدنش را يافتند گويى خفته بود و دستمالى برپيشانىاش بسته داشت (كه متعلّق به امام حسين عليه السلام بودهاست). وقتى آن را گشودند، خون تازهاى از پيشانىاش روان شد و بند آوردن آن خون با دستمالهاى ديگر ميسر نشد تا آنكه دوباره دستمال امام عليه السلام را به جاى خود نهادند و خون بند آمد. وى پس از آن فرمان داد تا بر مزار حرّ گنبدى بنا كنند. 1
قبر حرّ كجاست
اعلمى در دايرةالمعارف مىنويسد: حرّ را در حاير، در قسمت پايين پاى على اكبر دفنكردند وآنچه كهامروز بهعنوان جايگاه قبر حرّ شهرت دارد، چندان اعتبارى ندارد. 2
شيخ مفيد مىنويسد: ما دقيقاً نمىدانيم قبر حرّ كجاست، ولى در محدودۀ ديوار حاير قرار دارد. 3
* * *
چند چيز موجب عاقبت به خيرى و رستگارى حر شد:
1 - ادب و احترام نسبت به امام عليه السلام (او پشت سر امام نماز خواند).
2 - عشق ومحبت نسبت بهاهلبيت (استعفادادوگفت: بهجنگاهلبيت نمىروم).
3 - تواضع و فروتنى، (او حتى در برابر ديدگان مردم به پاى امام افتاد و عذرخواهى كرد و بر توبۀ خود پاى فشرد و استوار ماند).