113محضر دلدار 1 و دستهاى آخرين شهيد در زمان برگزارى نماز امام عليه السلام در ظهر عاشورا و بالأخره عدهاى آخرين شهيد پساز شهادت ياران امام عليه السلام (قبل از اهلبيت) مىدانند.
مقتلالحسين، شهادت حرّ را پس از شهادت حبيببن مظاهر، پيش از نماز ظهر امام عليه السلام مىداند. 2
مورّخان، زمان شهادت حرّ را مختلف نوشتهاند: هنگامىكه حرّ به سپاه عمربن سعد حمله كرد، اسب وى زخمى و او پياده ماند و در جنگى تن به تن چهل نفر را به خاك افكند. گروهى هم نوشتهاند كه او و زهيربن قين با هم به دشمن يورش بردند. حرّ در اين حمله به شدت مجروح شد و نيم جانى باقى داشت كه ياران امام عليه السلام جسد وى را به محضر امام عليه السلام بردند. آن حضرت دست نوازش به سر و صورت وى كشيد و خاك را از صورت او پاك نمود و فرمود: «أَنْتَ الحُرُّ كَمٰا سَمَّتْكَ أُمُّكَ حُرّاً فٖي الدُّنْيٰا وَالْآخِرَةِ» و سپس با دستمال سر او را بست.
بلندى مقام حرّ در پيشگاه امام حسين عليه السلام را مىتوان از سرودن يك رباعى آن حضرت در حق وى فهميد. 3
محدث قمى مىنويسد: امام در كنار حرّ اين رباعى را برزبان داشت:
لَنِعْمَ الْحُرُّ حُرُّ بني رياح
چه آزاد مردى است حرّ ، از قبيلۀ بنىرياح، و چه صبور و با تحمل است هنگام رد و بدل شدن تيرها و نيزهها.
آنگاه كه حسين را صدا زد، همراه با طنين صداى خود، جان را نيز از دست داد.»
بعضى نوشتهاند: سپاه كفرپيشه، سر حرّ را به سوى امام عليه السلام انداختند و امام آن را به دامن نهاد و گفت: مادرت به خطا نرفت از اينكه تو را «حرّ» نام نهاد. تو آزاده در دنيا و