59حاصل مضمون حديث آنكه:
«منافع و آثار حياتى حج، تمام اهل زمين از شرق و غرب و برّ و بحر را فرا مىگيرد، چه آنها كه حج بجا مىآورند و چه آنها كه بجا نمىآورند، از تجّار و كسبه و مساكين و حاجتمندان و خلاصه تمام طبقات از عموم جوامع بشرى، مشمول بركات وسيع حجّ اسلام مىشوند و آن اجتماع مبارك الهى، در تأمين سعادت و آسايش جهانى، اثر مىگذارد.»
زيرا مجتمعى از سران ملل و ممالك اسلامى، به وجود آمده كه بر اساس وحدت فكر و اعتقاد و عمل و تشديد مهر و محبت و صفا و صميميت و تصميم بر اجراى قانون حقّ و تثبيت عدل اجتماعى و حفظ حقوق بشرى، تشكيل يافته است، و اعضاى آن از اين اجتماع و هماهنگى، هدفى جز امتثال امر خدا و تحصيل رضاى پروردگار و تقرّب به درگاه حضرت حق ندارند. بنابراين، طبيعى است كه عنايت ربّانى، شامل حالشان مىشود و با به دست آوردن شوكت و سيادت جهانى كه مولود اتحاد حقيقى ملل اسلامى است، روابط حسنۀ تِجارى و فرهنگى توأم با حفظ قدرت و عزّت ايمانى، با ساير ملل برقرار مىسازند و تدريجاً معارف آسمانى خود را به ديگران عرضه مىدارند. برنامۀ متين و سعادت آفرين قرآن را، در زندگى آنان تنفيذ مىكنند و بالمآل، آثار درخشان تبعيّت از قرآن همه جا را مىگيرد و شرق و غرب و برّ و بحر را غرق در خير و صلاح و سعادت مىكند.
ولذا قرآن مىفرمايد:
جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ. 1
«خدا كعبه را كه خانۀ محترم است، برپادارندۀ مردم قرار داده است.»
و براى همين خيرات جهانى و منافع حياتى عالمگير حج است كه در مباحث گذشته ديديم، آيات قرآن و روايات معصومين عليهم السلام ، با چه جدّ و اهتمامى، افراد بشر را دعوت به حجّ و زيارت بيت مىكنند و هيچ عمل نيكى را جانشين حج نمىشناسند و متخلّفان را كافر و مستحقّ اشدّ انواع عذاب دنيوى و اخروى معرّفى مىكنند.