54
7- حج، نابودكنندۀ فقر و عصيان اجتماعى است
«وحج البيت و اعتماره فانهما ينفيان الفقر و يرحضان الذنب ». 1
«عمره و حج، فقر را مىزدايند و گناه را مىشويند.»
بعيد نيست، از اطلاق كلمۀ «فقر و ذنب» اين تعميم را بفهميم كه حجّ، بىنيازى مطلق و طهارت همهجانبه را براى جامعۀ مسلمين به ارمغان مىآورد، به گونهاى كه هيچگونه احساس احتياج نسبت به ملل بيگانه نكنند و در فرهنگ و اقتصاد و قدرت نظامى و ساير شؤون تدبير و ادارۀ امور كشورى، غنى و بىنياز شوند.
همچنين، دزدى و بىعفتى و رشوهخوارى و اجحاف و تعدّى، از اجتماعشان، به كلّى رخت بربندد تا ملتى غنى و طاهر شوند.
8- تعطيل حج، مستلزم ضعف نيروى دين و استيلاى كفّار بر مسلمين است
با توجّه به آثار حياتى حج، از نظر حفظ سيادت جهانى امّت اسلامى كه در گذشته بيان شد، بديهى است كه اگر بر اثر تسامح و سهلانگارى دولتهاى اسلامى، اين وظيفۀ فوقالعاده حسّاس دينى، تعطيل شود يا تنها صورتى از آن باقى بماند، بهطور قطع قدرت معنوى ايمانى كه علىالدّوام از طرف دشمنان دين بالاخصّ يهوديّت و مسيحيّت از راههاى گوناگون در حال تضعيف است، در جامعۀ مسلمانان، رو به كاهش و ضعف و سستى بيشترى مىرود، و بالاخره در نتيجۀ تبليغات پيگير و مداوم آنان، رنگ اسلام از شؤون حياتى مسلمانان، زايل شده و در مرحلۀ فكر و اخلاق و عمل، به رنگ كفر و يهوديّت و نصرانيّت در مىآيد.
دولتهاى اسلامى وظيفه دارند مردم را به انجام حج، مجبور كنند
اهمّيت موضوع حجّ و جنبۀ حياتى آن از نظر سياست جهانى اسلام، تا حدّى است كه فرمودهاند: