227

حال اى زائران بيت محرّم

حال، اى زائران بيت محرّم، به خود آييد كه اين نداى آسمانى قرآن، هم‌اكنون با سطوت و هيبت مخصوص به خود، در گوش جان ما طنين انداز است كه هان اى قاصدان خانۀ حق كه جامۀ دنيا از تن كنده و لبّيك‌گويان به سوى خانۀ معبود آمده‌ايد، اى گروه وقوف‌كنندۀ در منىٰ و عرفات و مشعرالحرام، اى سنگساركنندگان شيطان و اتباع شيطان، اى ذبح‌كنندگان گوسفند نفس امّاره به امر خالق سبحان، اى كسانى كه با تراشيدن موى سر و چيدن ناخن، رذايل اخلاقى و افكار شيطانى را از سر ريخته و چنگال خود را از حرامكارى و حرامخوارى كوتاه كرده‌ايد و با طهارت جسمى و روحى دور خانۀ حق چرخيده و با استلام حجر، دست بيعت به دست خدا داده و پيمان وفادار ماندن بر عهد بندگى و اطاعت فرمان، با خدا بسته‌ايد، به هوش باشيد كه اين «مواقف» را از ياد نبريد و عهد ميثاق را فراموش نكنيد.

فَإِذٰا قَضَيْتُمْ مَنٰاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ آبٰاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً. ¹

«بعد از قضا، مناسك و بازگشت به وطن‌ها و اهل و عيال خود، بيش از همه‌كس به ياد خدا باشيد و ياد خدا را در هيچ‌جا و در هيچ حال از صفحۀ خاطر نزدائيد و الى الابد، حليف ايمان و اسلام و خاضع در برابر فرمان خدا بوده و در وفاى به پيمان، ثابت بمانيد و پيوسته اين آيۀ قرآن را نصب العين خود قرار دهيد.»

اَلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ وَ مٰا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزّٰادِ التَّقْوىٰ وَ اتَّقُونِ يٰا أُولِي الْأَلْبٰابِ . ²

«اوقات حجّ، ماه‌هاى معلوم است (شوّال و ذوالقعده و ذوالحجّه). هر كس كه فريضۀ حج را در اوقات خودش انجام بدهد بايد بداند كه شهوترانى و فسق و منازعه، در حج روا نمى‌باشد و هر كار خوبى كه انجام دهيد خدا آن را مى‌داند. توشه برداريد كه بهترين توشه، تقوا و پرهيزكارى