204 حجاب بين آنان و خداست - پاك شدند (و اهليّت و شايستگى زيارت خدا را به دست آوردند)، امر مى‌فرمايد كه با حال طهارت، به زيارت (بيت محرّمش) مشرّف گردند.

راوى مى‌گويد: گفتم: پس روزه گرفتن در ايّام تشريق، چرا نامرضىّ خداست؟ ¹ فرمود: چون قوم (اهل منىٰ) زوّار و مهمانان خدا هستند و در ضيافت و مهمانى خدا به سر مى‌برند و شايسته نيست كه مهمان، در خانۀ ميزبان كه براى پذيرايى دعوتش كرده، روزه‌دار باشد.»

مسجد خَيْف در منىٰ

از جملۀ اماكن متبرّكه و بسيار بافضيلت در منىٰ مسجد خَيْف است كه معبد انبيا و به قولى مذبح حضرت اسماعيل عليه السلام است. و لذا مقتضى است كه از خواندن نماز و قرآن و دعا بلكه احياى شب در آن‌جا غفلت نشود.

12- موقف هفتم: زيارت بيت و استِلام حَجَر

اكنون كه به لطف و عنايت پروردگار از مواقف ششگانه گذشته‌ايم و در هر موقف، حجابى از حجاب‌هاى بين ما و خدا، برطرف شده‌ايم و با دادن قربانى و ريختن ارجاس و رذايل از دل، همزمان با ازالۀ كثافات از تن، با روحى طاهر و جسمى پاك، آمادۀ تشرّف به بارگاه قدس و زيارت بيت و استلام حجر و قرار گرفتن در زمرۀ زوّار خدا، و وافدين حضرت معبود بى‌همتا گشته‌ايم، بار بسته و از منىٰ رو به بيت محرّم حركت مى‌كنيم، تا بار ديگر برنامۀ طواف و نماز طواف و سعى بين صفا و مروه راكه قبلاً به عنوان «عمره» انجام داده‌ايم و در واقع جنبۀ تمرينى و مقدّماتى داشته است، مجدّداً به عنوان «حجّ» و قصد اصيل و مقصد غايى انجام دهيم و عالى‌ترين درجۀ سعادت و كمال را كه نيل به مقام قرب حقّ و پذيرفته شدن در خانه و بيت محرّم حق است به دست آوريم و با استلام حجرالاسود كه به منزلۀ دست عبوديّت به دست خدا دادن و پيمان بندگى بستن است، به مرتبۀ نهايى شرف انسانى نايل شويم.

از بعدازظهر روز دوازدهم ذيحجّه، بار ديگر شهر مكه شهرى پرجنب‌وجوش و