116
«إن لله تبارك و تعالى حول الكعبة عشرين و مائة رحمة منها ستون للطائفين و أربعون للمصلين و عشرون للناظرين » 1
«براى خدا، در اطراف كعبه، 120 رحمت است (كه پيوسته نازل مىشود). 60 رحمت، مخصوص طوافكنندگان است و 40 رحمت، مربوط به نمازگزاران و 20 رحمت، براى نگاهكنندگان (به كعبه) است.»
پس هشيارى بسيار، لازم است كه آدمى، اين چنين موقعيّت حسّاس و پرارزشى را با مسامحه و غفلت، از دست ندهد و عالىترين منافع الهى را با سهلترين اعمال عبادى بهدست آورد.
ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشٰاءُ وَ اللّٰهُ وٰاسِعٌ عَلِيمٌ. 2
«اين فضل خداست. آن را به هركه بخواهد عطا مىكند و خدا داراى فضل بسيار است.»
راستى چه بجاست...
آرى، چه بجاست كه اندكى انسان، سر به گريبان تفكر فرو ببرد و در عظمت و جلالت اين موقف فوقالعاده بزرگ و موقعيت بسيار عظيم خود بينديشد كه در كجا هستم و پا به چه پايگاه رفيع و خطيرى نهادهام؟! «مطافى» كه قدمهاى پيغمبران و امامان عليهم السلام به آنجا رسيده است! «سنگى» كه ميلياردها دست از انبيا و اوصيا، عبّاد و زهّاد، اتقيا و ازكيا، با آن، تماس پيدا كرده است!
خدا مىداند كه چه زمزمههاى پر سوز و گدازى، از مناجاتها و راز و نيازهاى شورانگيز، از سينه و قلب دلباختگان و بندگان عارف حضرت معبود، در آن فضا پخش شده و نورانيت و معنويتى خاصّ، به آن مكان بخشيده است.
امام اميرالمؤمنين عليه السلام ،در مقام توجه دادن به عظمت موقعيت توفيقيافتگان به طواف بيت مىفرمايد: