340
چون در حريم قدس عزّت پا نهادى
* * *
محرم چو گشتى در حريم قدس داور
الهى مىگويد: غسل احرام يعنى شستن تن به آب توبه، شستن تن با آب زمزم صفاى دل از محبّت است.
چون غسل كردى تن به آب توبه شستى
وى همچنين ورود به عرفات را ورود به صحراى محشر و مشاهدۀ روز قيامت مىداند كه زائر خانۀ خدا در آن مكان بايد به ياد قيامت باشد. و ماندن در مشعر الحرام را براى شب زنده دارى و راز و نياز با خدا و سير در عوالم بالا و توجّه به روز سخت جان به جانان تسليم كردن و خلاصه توبه و استغفار مىداند. در منا بايد خودبينى و خودخواهى را كنار گذاشت. نفس حيوانى را قربان كرد و به فكركمك به نيازمندان بود. در كعبه بايد بت نفس را شكست از دل و جان مطيع اوامر الهى شد تسليم محض شد از هر چه غير از حق است بريد، شرك و نفاق را رها كرد، به كعبه دل توجه كرد.
در كعبه بشكستى بت نفس و هوى را؟
بگزيدى از جان طاعت و عشق خدا را؟