295همگان را تشويق و ترغيب به انجام حج و زيارت بيت اللّٰه مى‌كند.

اين خواجۀ چرخ است كه چون زهره وماه است وين خانۀ عشق است كه بى حدّ و كرانه است

در غزلى ضمن خوش آمد گويى به زائران بيت اللّٰه انجام بعضى اعمال را به آنها يادآورى كرده:

اى خان و مان بمانده و از شهر خود جدا

مولوى حجّاج را مهمان خدا دانسته كه هر چند تن آنها بازگشته ولى دل و جان آنها هنوز به حلقۀ كعبه چنگ زنده است.

باز آمده زحجّ و دل آنجا شده مقيم جان حلقه را گرفته و تن گشته مبتلا

او مراسم حج را نيز تعليم داده و گفته است: آن كه از شام مى‌آيد در ذات جحفه احرام مى‌بندد و آن كه از بصره در ذات عرق، سعى صفا و مروه مى‌كند و هفت بار طواف كعبه و در مقام ابراهيم دو ركعت نماز مى‌خواند. به عرفات مى‌رود و از آنجا به موقف و سپس به منا مى‌رود و رمى جمره مى‌كند.

شاعر عزّت كعبه را به خاطر عمل خالصانۀ حضرت ابراهيم دانسته و گفته است:

كعبه را كه هر دمى عزّى فزود آن ز اخلاصات ابراهيم بود ¹