128را ترجمه كرده و بنگاه ترجمه و نشر كتاب دومين چاپ آن را در سال 1359 ه . ق . منتشر كرده است. 1
سفرنامه ابن بطوطه از دو جهت بر ديگر سفرنامههاى اسلامى برترى دارد:
1 - دامنۀ سفر، كه ابن بطوطه تقريباً تمام نقاط مهم جهانِ آن روز را درنورديده است.
2 - از جهت صداقت بيان كه دارد، اوضاع و احوال را همانگونه كه ديده، ثبت و ضبط و تصوير كرده است. 2
ابن بطوطه روزپنجشنبه دوم ماه رجب سال 525 ه . ق . به قصد حج و زيارتِ مرقد پيغمبر، تك و تنها از زادگاه خود حركت كرده و در قافلۀ حج مسافران، او را به عنوان قاضى انتخاب كردهاند.
ابن بطوطه در خلال مسافرتهاى خود عجايبى را نقل مىكند كه به كرامات واعجاز بيشتر مىماند تا واقعيّت. همچنين بعضى مسائل تاريخى را به مناسبت بازگو مىكند؛ مثلاً دربارۀ بئرالجر كه پيامبر در غزوۀ تبوك اجازه نداد كسى از آن آب بياشامد و...
او به پارهاى از عاداتِ بى وجهِ حجّاج، كه در مسير سفر حج انجام مىداده اند اشاره كرده؛ از جمله نوشته است:
«حجّاج شام چون به تبوك مىرسند سلاح برمىگيرند و شمشيرها از نيام برمىكشند و حالت حمله و هجوم به خود مىگيرند ودرختان خرما را به شمشير مىزنند، چون معتقدند كه پيغمبر به همين ترتيب وارد تبوك شده بود. 3
ابن بطوطه در مدينه، مسجد روضۀ پيامبر و قبور خلفا را زيارت كرده و به شرح هر يك پرداخته است و موقعيّت آن را مشخّص كرده. تاريخچۀ بناى مسجد پيامبر را به