102محل كنونى كعبه نصب كرد.
بعضى كعبه را بيت «زحل»مىدانند و معتقدند كه بانى اوّل آن طالعهاى معيّن و اتّصالهاى مقبول كواكب بوده و بدين جهت پايدار است.
شهرستانى هم معتقد است: اوّلين كسى كه در خانۀ كعبه بت نهاد عمروبن لُحّى بود.
وى مردم را به پرستش آنها واداشت. اين جريان در آغاز پادشاهى شاپور ذوالأكتاف بوده است. با آمدن اسلام تمام آن بتها از كعبه بيرون ريخته شد.
شهرستانى دربارۀ عبادتگاههاى ديگر نيز سخن گفته و نوشته است: غير از كعبه، خانههاى ديگرى نيز براى عبادت بوده كه بعضى بتكده و بعضى ديگر آتشكده بوده است. بتكدههاى متعلّق به اعراب و هندىها و معابد مشهور هفتگانه را معرّفى و محلّ آنها را مشخّص كرده است. 1
شهرستانى در بارۀ حج و عمره در دوران جاهلى مىنويسد: اعراب در جاهليّت به حج و عمره و احرام مىپرداختند. هفت طواف مىكردند و حجرالأسود را مسح مىكردند و سعى بين صفا و مروه را انجام مىدادند و در موقع سوگند مىگفتند:
«قسم به طوافهاى هفتگانۀ ميان صفا و مروه و به صورت و تمثالهايى كه در مروه و صفا است» 2
وأشْواطٌ بَيْنَ المَرْوَةِ إلَى الصَّفٰا
وَما فِيهما مِنْ صُورَةٍ و مخايِلِ
شهرستانى حتّى تلبيۀ آنان را ذكر كرده كه در آن نوعى شريك براى خدا قائل بودهاند. آنها در تمام مواقف وقوف مىكردند، هدى، رمى جمره و... انجام مىدادند و در قربانى، براى تقرّب به بتها، خون قربانى را به بتان مىماليدند و بتها را با خون قربانىها رنگين مىكردند.
وقتى قصىّبن كلاب به قدرت رسيد و سِمت پردهدارى كعبه را عهدهدار شد، آنان