61دو سوم از ديوار و بخشهايى از سقف باقى ماند. به دستور سلطان مراد عثمانى، بازسازى كعبه آغاز شد و اين كار در ماه رمضان سال 1040 هجرى به پايان رسيد».
سيد زين العابدين بن نورالدين بن مراد بن على بن مرتضى الحسينى الكاشانى 1يكى از مجتهدان كاشانى آن عصر، شرح بناى كعبه را در دو رساله، يكى به فارسى و ديگرى به عربى هر دو بنام «مفرحة الأنام فى تأسيس بيت اللّٰه الحرام» بيان كرده است. دو رسالۀ يادشده را مرحوم شيخ آقا بزرگ تهرانى صاحب «الذريعه الى تصانيف الشيعه» در كتابخانۀ ملاّ محمد على خوانسارى در نجف اشرف مطالعه كرده و نسخۀ فارسى آن را در كربلا نزد شيخ محمد على قمى ديده است 2.
سيد زين العابدين از شاگردان موسى محمد امين استرآبادى بوده و او را در مكه به جرم تشيع به شهادت رساندهاند. شرح احوال او در «رياض العلما» و «مستدرك الوسائل» و «نجوم السماء» و «دار الاسلام» آمده است و همگان او را بانى يازدهمين بازسازى كعبه معرفى كردهاند. سيد محسن امين عاملى 3، توفيقى را كه در بناى كعبه نصيب سيدزين العابدين شده است، از نوشتۀ خود او چنين شرح مىدهد:
«سپيده دم روز چهارشنبه، نوزدهم شعبان 1039 ه . ق. بارانى چنان شديد - كه گويى دهان مشكها را گشوده باشند، مدت دو ساعت و دو درجه - بر مكه فرو باريد. سيل وارد مسجد الحرام شد و به اندازۀ دو ذراع و ربع ذراع از سر كعبه گذشت و چهار هزار و دو نفر مرد و زن و كودك در آن حادثه جان سپردند...