57كشتار و به خاك و خون كشيدن اهل مدينه رو به سوى مكه نهاد و چند روزى در مكه با ابن زبير به جنگ پرداخت. ابن زبير به همراه ياران خود در مسجد الحرام و پيرامون كعبه متحصن و پناهنده شد. ابننمير به كوه ابوقبيس و كوه احمر كه به آنها اخشبان هم مىگويند منجنيق نصب كرد و از آنجا به ايشان سنگ پرتاب مىكرد. سنگها به كعبه خورده و جامههاى آن همچون گريبان جامۀ زنان شكافته شد و ضربات سنگهاى منجنيق بنيان كعبه را سست كرد. گويند مردى از ياران ابن زبير در يكى از خيمهها، كه در مسجد الحرام ميان ركن يمانى و ركن اسود برپا كرده بودند آتشى افروخت. شرارهاى از آتش به خيمه رسيد و آتش گرفت. در آن روز باد توفان سختى بود و باد شرارۀ آتش را به جامۀ كعبه رسانيد و جامه و رديفهاى چوب ساج ساخت قريش در كعبه آتش گرفت.
اين آتش سوزى روز شنبه، سوّم ربيع الأول سال 63 هجرى و بيست و هفت روز پيش از رسيدن خبر مرگ يزيد بن معاويه بود. وقتى كعبه آتش گرفت، حجرالأسود در اثر حرارت شكافته شد و ديوارهاى كعبه چنان سست شد كه اگر كبوترى روى سنگها مىنشست فرو مىريخت! در آن هنگام كعبه برهنه و عارى از جامه بود 1.
ابن زبير در جمادى الاخر سال 64 هجرى، كعبه را خراب كرد تا آن را به زمين رسانيد و از حصين بن نمير در اين كار يارى طلبيد. ليكن او از كمك در اين باره خوددارى نمود.
ويژگىهاى ساخت كعبه از سوى عبداللّٰه بن زبير 2
1 - آغازگر خرابى كعبه شخص ابن زبير بود. او ابزار به دست گرفت و از بالاى بام كعبه به تخريب پرداخت و سنگهاى آن را از جا برآورد و سپس ساير مردم از او پيروى كردند.
2 - وى پوششى از چوب در پيرامون كعبه قرار داد تا در داخل، كارگران مشغول به