56
كعبه در دورۀ امويان
پس از شهادت امام حسين عليه السلام به نظر مىرسيد مانعى در برابر حاكميت بنى اميه و يزيد بن معاويه وجود ندارد، گرچه در ظاهر چنين به نظر مىرسيد ليكن در حقيقت انقلاب كربلا به بيدارى مردم انجاميد. در اين ميان عبداللّٰه بن زبير از موقعيت خود در حجاز استفاده كرد و با به شهادت رسيدن امام حسين صلى الله عليه و آله در كربلا، شخصيتى بىرقيب شد اما به صورت علنى نمىتوانست با يزيد به مبارزه برخيزد. پيشنهاد او تعيين خليفه بر اساس شورا بود 1 و در اين ميان كار بيعت با مردم حجاز را آغاز كرد. يزيد وقتى چنين ديد، با ارسال هدايايى قصد آن داشت كه ابن زبير را بفريبد اما ابن زبير زير بار نرفت و مخالفت خود را جدىتر آغاز نمود و گروهى از مردم مدينه و مكه به او پيوستند 2.
يزيد براى بار دوم گروهىاز بزرگان شام را نزد وى فرستاد ليكن اين بار هم نتيجهاى به دست نياورد. پس تصميم به سركوبى وى گرفت. در اين هنگام مردم مدينه بر ضدّ وى قيام كردند. يزيد مسلم بن عقبه مُرّى را همراه سپاهى از مردم شام به جنگ با مردم مدينه گسيل داشت و دستور داد كه پس از آسوده شدن از مدينه روانۀ مكه شده و به جنگ با ابن زبير بپردازد.
او در ميان راه به هلاكت رسيد و حصين بن نمير كندى جايگزين شد. نامبرده پس از