285قسمتى از آن دست مى‌يافتند. گاهى برخى از اين پادشاهان در برابر پولى كه از بيت‌المال در اختيار پرده‌داران و اشراف قرار مى‌دادند. تمامى جامه را از آن خود مى‌نمودند.
سمهودى مى‌گويد: «عادت بر اين بود كه به هنگام رسيدن جامۀ جديد، بزرگ خدمه، جامۀ قديمى را در ميان خدمتگزاران و ديگرانى كه مورد نظر خود بود، تقسيم مى‌كردند كه در اين ميان قسمتى نيز براى سلطان مصر ارسال مى‌گرديد.»
ابن فضل‌اللّٰه عمرى مى‌گويد: «در سال 738 ه . ق . جامۀ قديمى كعبه از روى آن برداشته مى‌شد و به سوى سلطان مصر ارسال مى‌گرديد و نام برده آن را به سلطان ابوالحسن المرينى، پادشاه مغرب هديه نمود. اين بدان جهت بود كه پادشاه مغرب در آن سال هديه‌اى را به وسيلۀ همراهان «مريم» همسر پدرش و «عريف سويدى» و گروهى از بزرگان دولتش، براى او فرستاده بود. پادشاه مصر در عوض جامۀ كعبه، از بيت‌المال در مصر براى خاندان شيبه و اشراف، پول فرستاد». 1
در دوران جديد، جامۀ كعبه همواره ميان امراى مكه و خاندان شيبى تقسيم مى‌شد و امراى مكه، پردۀ در كعبه و كمربند و جامۀ مقام ابراهيم خليل عليه السلام را از آن خود مى‌كردند و شيبيان جامۀ كعبه و پردۀ باب التوبه را، كه پله‌اى در درون كعبه براى راهيابى به بام آن مى‌باشد و پردۀ در مقام ابراهيم خليل عليه السلام را در اختيار خويش قرار مى‌دادند. اين وضع در دوران امارت شريف عون الرفيق (متوفاى سال 1323 ه . ق .) و شريف على بن عبداللّٰه (كه در سال 1326 ه . ق . عزل گرديد) و شريف حسين بن على به هنگام امارت او و اعلام استقلال، جريان داشت. به نظر مى‌رسد اين وضع در امارت پيش از افراد ياد شده نيز صورت مى‌گرفته است.
هنگامى كه ملك عبدالعزيز آل‌سعود در سال 1343 ه . ق . به حجاز دست يافت.
جامۀ كعبه به همراه ساير مشتقات آن از كمربندها و جز اينان را در اختيار خاندان شيبى قرار داد كه اين وضعيت در دوران ارسال جامه از مصر و نيز هنگامى كه دولت عربستان سعودى اقدام به ساختن جامه در كارگاه جامه بافى اجياد در مكۀ مكرمه نمود، همچنان