275فاسى مى‌نويسد: «هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله طواف خويش را به پايان رسانيد.
عثمان بن طلحه را احضار نمود و كليد كعبه را از وى گرفت و درِ كعبه را براى ايشان باز كردند. پس حضرت به درون كعبه وارد شدند، در آن كبوترى از چوب ديد كه با دست خود آن را شكسته وبر زمين افكند.»
نامبرده در جاى ديگر از اسامة بن زيد روايت مى‌كند كه گفت: «به همراه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله به درون كعبه وارد شدم، حضرت تصويرى را درآنجا ديدند، پس ظرف آبى را طلب كردند. آن را براى ايشان حاضر نمودم. حضرت با آب شروع به محو كردن تصوير نمود و فرمود: «خداوند بكشد قومى را كه چيز خلق نشده‌اى را به تصوير مى‌كشند». 1 از آن پس شست و شوى كعبه معظمه به صورت سنتى باقى مانده از دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله تا كنون در آمده و اين سنت در طول ساليان دراز گذشته، معمول بوده و هست.
در دوران‌هاى پيش از اين، شست و شوى كعبه از درون، بيش از يكبار در سال معمول بود. كه اين كار در روز پس از بيست و نهم رجب، و در روز بيست و هفتم ذى‌القعده جهت آمادگى براى حج و نيز در هفتۀ اول از ماه محرم 2 صورت مى‌گرفته است. اما در نيمۀ اول از قرن چهاردهم هجرى، شست و شوى درون كعبه دو بار در سال تعيين گرديد كه نخستين بار آن در اواخر ماه ذى‌القعده و ديگرى غالباً در روز دوازدهم از ماه ربيع‌الاول شست و شو داده مى‌شد. در دوران ما، شست و شوى كعبه مشرفه دو بار در سال، نخست در مراسم حج و ديگر در ماه شعبان انجام مى‌شود.
به نظر مى‌رسد كه علت شست و شوى متعدد درون كعبه در سال، در دوران‌هاى گذشته، اين بوده كه در آن هنگام پرده‌داران كعبه در برابر پاداش و هديه‌هايى، به حاجيان اجازۀ ورود به درون كعبه در موسم حج و نيز موسم عمرۀ رجبيه و نيز گاه در بعضى مناسبات مذهبى مى‌دادند. بنابراين، شست و شوى درون كعبه پس از پايان آن زمان‌ها ضرورى به نظر مى‌رسيده است. اما اكنون، به هيچ يك از حاجيان و نيز عمره‌گزاران، در