238خيابانهاى قاهره، در معرض نمايش همگان قرار دادند و از آن پس، بالاى قلعه رفته و جامه را در معرض ديد «خايربك» نايبالسلطنه در مصر گذاشتند.
جشن دوم را پس از گذشت يك هفته، با به حركت درآوردن جامه در كاروانى آراسته و زيبا به خيابانهاى قاهره آوردند و بهسوى «الريدانيه»، محلّ تجمع حاجيان حركت كردند.
جشن سوم هنگامى بود كه حاجيان همگى در محلى گردآمدند و كاروان محمل و جامه، در شكوهى خاص، خيابانهاى قاهره را طى كرد، در حالىكه امرا و اعيان و سربازان و طبّالها و نىلبكزنها در پيشاپيش و پيرامون آن، هيئتى زيبا و دلربا را بهوجود آورده بودند. از آن پس، كاروان راهى سرزمينهاى مقدس گرديد.
ج - مراسم جشن جامۀ كعبه در دوران جديد:
مراسم جشن جامۀ كعبه، هر سال، نسبت به سال پيشين، پرشكوهتر و عظيمتر شد، تا آنجا كه مىبينيم در اوايل قرن چهاردهم هجرى، اين مراسم به درجهاى بس والا از نظر نظم و آراستگى مىرسد. سرلشكر ابراهيم رفعتپاشا - كه در آغاز سمت فرماندهى پاسداران محمل را داشته و سپس چندين بار بهعنوان اميرالحاج، همراه كاروان محمل بوده است - اين مراسم را بهصورت روشن و واضح، از آغاز حركت كاروان در قاهره تا رسيدن محمل و جامه به سرزمينهاى مقدس، توصيف كرده است كه براى نمونه، مطالبى دربارۀ جشن جامه در موسم حج سال 1318 ه . ق . / 1901م را كه در دوران خديو عباس حلمى دوم روى داد، مىآوريم:
«در روز بيست و هفتم شوال، جامۀ مبارك كعبه، پس از آن كه در صندوقهاى مخصوصِ حمل قرار گرفت، از جايگاه نخستين خود در وزارت ماليه ( \ دارايى) همانند رسم هميشگى، بهسوى «جماليه» حركت داده شد. در همين هنگام قسمتى از جامه به همراه كمربندهاى ابريشمى آن، كه بهوسيلۀ نخهاى نقرهاى و طلايى مزين به آيات قرآن گرديده بود، از كارگاه خود در «خَرَنْفُش» بر روى جايگاه سنگى ( \ المصطبه) در ميدان «صلاحالدين» كه معروف به «ميدان قلعه» يا «ميدان محمدعلى» بوده، منتقل گرديد.