155همچنانكه هنر آذينبندى و قرار دادن گلدوزيهاى نقره و طلا بر اجزاى جامه نيز ريشه در دورانهاى گذشته دارد و با گذشت زمان ترقّى و رشد نموده و به وضعيت كنونى رسيده است.
سوّم: پيدايش نوشته در جامۀ كعبۀ شريفه:
همانطور كه پيش از اين گفتيم، نخستين كسى كه كعبۀ مشرّفه را جامه پوشانيد طبق نظريّۀ مشهور - تُبّع پادشاه حِمير بوده است كه از آن پس، مردم - چه در دوران جاهليّت و چه در دوران اسلام - نيز از او پيروى كردند. آنها جامههاى گوناگونى را؛ مانند حصير و قطعههاى چرم و چادر و جُلهاى مختلف از پارچههاى حبرى و قباطى و خز و ديباج... و جز اينها و آنچه كه در قدرت و امكانشان در آن زمان بود بر آن قرار مىدادند. ساختن جامه از دورانهاى گذشته تا كنون، همچنان رو به پيشرفت و ترّقى گذارده و بر اساس شهر سازنده و تمدّن آن، تغيير مىكرد تا اينكه هم اكنون در دوران كنونى ما به بالاترين درجه از زيبايى و متانت و خلاقيّت رسيده است.
جامۀ شريف در آغاز پيدايش خود، به جهت آشنا نبودن مردم با خط و نوشتن، خالى از هر گونه نوشته و نقشى بود. اين وضع تا نيمههاى قرن دوّم هجرى (يعنى تا دوران عبّاسى) ادامه يافت از آن هنگام نام دستور دهندگان به ساخت جامه و تاريخ بافتهشدن آن و احياناً نام مكانى كه در آن ساخته شده، بر آن نوشته مىشد.
مقريزى به نقل از فاكهى در اخبار مكّه اين چنين ياد مىكند:
«جامهاى از قباطى را بر آن مشاهده كردم كه بر روى آن نوشته بود:
«ممّا أمر به عبد الله المهدى محمّد اميرالمؤمنين أصلحه الله محمّد بن سليمان أن يصنع من طراز تنيس كسوة الكعبة على يد الخطاب بن مسلمة عامله سنة تسع و خمسين و مائة » . 1